চাগে এয়া দৰকাৰী আছিল

আমি এনে এটা অৱস্থাত উপনীত হৈছিলো যʼত আমি দৈনন্দিন জীৱনটো সহজভাৱে লৈছিলো। যʼত আমাৰ নিত্য নৈমিত্তিক দৰকাৰ সমূহ পুৰণ কৰিবলৈ প্ৰকৃতিয়ে পাৰ হব লগা হয় বহুখিনি বেদনাৰ মাজেৰে। ইমানৰ পিচতো আমো সুখী নহয়। ইয়াত “আমি” বুলি কওঁতে সমগ্ৰ মানৱ প্ৰজাতিৰে কথা কৈছো।

প্ৰকৃতিয়ে অবৰ্ননীয় বেদনা স্বীকাৰ কৰি আমাক আমাৰ প্ৰগতিৰ পথত ধাবমান হবলৈ দিছে। কিন্তু ইমানতো আমি সন্তুষ্ট নহয়। আমাক মুঠতে লাগে আৰু লাগে।

প্ৰকৃতিৰ পৰা আমি যিমানখিনি পাইছো, সিমানৰ পিচতো কৃতজ্ঞ হোৱাৰ সলনি আৰু বেচি লুন্ঠন কৰাৰ মানসিকতা হে পোষণ কৰিছো আমি। প্ৰকৃতিৰ পৰা পোৱা সমলবোৰ আমি আমাৰ অধিকাৰ বুলি ভাবিবলৈ লৈছো। সেয়েহে, কেতিয়াবা এনে লাগে যেন কোৰোণা মহামাৰী দৰকাৰী আছিল। অৱশ্যে বিশ্বব্যাপি সহস্ৰাধিক মানুহ মৃত্যুমুখত পৰা বেমাৰ এটা “দৰকাৰী” আছিল বুলি কবলৈ সৎ নাযায়। কোৰোনাত মৃত্যু হোৱা সকলৰ প্ৰতি সমবেদনা নিশ্চয় আছে। কিন্তু ইয়াত বিশেষকৈ সমগ্ৰ মানৱ প্ৰজাতি একক সত্তা হিচাপে ধৰি লৈ কথাখিনি কোৱা হৈছে। সহস্ৰাধিক লোকৰ মৃত্যুৰ সমান্তৰালকৈ কোৰোণাই মানৱ প্ৰজাতিৰ বিশ্বব্যাপি সমাগম তথা অৰ্থনৈতিক কাৰ্য্যকলাপত বাধা দিছে। ইয়ে প্ৰকৃতি নতুনকৈ ঠন ধৰি উঠিবলৈ সুযোগ দিছে। আমি প্ৰকৃতিৰ বেদনা বুজি পাও, .. বা পোৱা যেন দেখাও। কিন্তু প্ৰকৃতি সংৰক্ষণৰ বাবে বিশেষ একো হাতে কামে নকৰো। তেনে পৰিস্থিতিত কোৰোণাৰ নিচিনা মহামাৰীৰ বাহিৰে মানুহক ঘৰৰ ভিতৰতে বন্ধ হৈ থাকিবলৈ বাধ্য কৰোৱা অন্য শক্তি নাই। গতিকে শুনিবলৈ ভাল নালাগিলেও কবই লাগিব, “চাগে কোৰোণা দৰকাৰী আছিল”।

পৰিবেশ সংৰক্ষণৰ বিষয়ে বিশ্বস্তৰৰ যিবোৰ আলোচনা অনুস্থিত হয়, সেইবোৰেই অনুস্থিত হয় শীত তাপ নিয়ন্ত্ৰিত কোঠাত। এই শীত তাপ নিয়ন্ত্ৰণ যন্ত্ৰবোৰেই প্ৰকৃতিৰ কিমান ক্ষতি কৰে আৰু গোলকীয় উঞ্চতা বৃদ্ধিত কিমান অৰিহণা যোগায় সেয়া আমি সকলোৱে জানো। এই সকলো মাথো ভেকোভাওনা। সেয়েহে অৱশেষত প্ৰকৃতিয়েই নিজেই নিজক ৰক্ষা কৰিব লগা হʼল।

কোৰোণাৰ বাবে দিয়া লকডাউণৰ বাবেই বহু ঠাইত জীৱ-জন্তুৱে মুক্তভাৱে বিচৰণ কৰাৰ কথা আমি শুনিবলৈ পাইছো। এয়াই প্ৰকৃতিৰ স্ব-প্ৰতিৰক্ষা। আৰু সঁচাকৈ এয়া দৰকাৰী আছিল। আৰু চাগে প্ৰকৃতি যেতিয়ালৈকে নিজৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ ওপৰত আস্বষ্ট নহব তেতিয়ালৈকে কোৰোণা নাইকীয়া নহয়।

মানুহো কম নহয়। কোৰোণাৰ ভেকচিন ইতিমধ্যে সৃষ্টি কৰি সকলোকে কোৰোণাৰ পৰা ৰেহাই দিয়াৰ ব্যৱস্থা ইতিমধ্যে আৰম্ভ হৈ গৈছে। পিচে সমসাময়িক ভাৱে কোৰোণাৰ এক নতুন অধিক সংক্ৰামক বীজ ইতিমধ্যে ইংলেণ্ডত দেখা দিয়া বুলি জানিব পৰা গৈছে। আগলৈ কি হয় সেয়া এতিয়াই কব পৰা নাযাব।

Sponsored Post Learn from the experts: Create a successful blog with our brand new courseThe WordPress.com Blog

WordPress.com is excited to announce our newest offering: a course just for beginning bloggers where you’ll learn everything you need to know about blogging from the most trusted experts in the industry. We have helped millions of blogs get up and running, we know what works, and we want you to to know everything we know. This course provides all the fundamental skills and inspiration you need to get your blog started, an interactive community forum, and content updated annually.

সৃষ্টি আৰু ধ্বংসৰ পৰিক্ৰমা

সৃষ্টি আৰু ধ্বংস – এই দুয়োটা প্ৰক্ৰিয়াই এটাৰ পিচত আনটো পৰিক্ৰমা কৰি থাকে। সৃষ্টি থাকিলেহে ধ্বংস হব পাৰে। আনহাতে ধ্বংসইহে নতুন সৃষ্টিৰ কাৰণে ঠাই মোকলাই দিয়ে। শুনিবলৈ যেনেকুৱাই নহওক, কিন্তু এয়াই প্ৰকৃতিৰ নিয়ম। একো একোটা বস্তু পুৰ্ণতা লাভ কৰাৰ পিচত তাৰ ধ্বংস আৰু তাৰ ঠাইত নতুনৰ সৃষ্টি হোৱাটোৱেই স্বাভাৱিক। যাৰ জন্ম আছে তাৰ মৃত্যু অনিবাৰ্য্য। জন্ম আৰু মৃত্যু, সৃষ্টি আৰু ধ্বংস – এই দুইটা এটা আনটোৰ লগত ওতঃপ্ৰোত ভাৱে জড়িত।

এইখিনি কথাৰে পাতনি মেলাৰ কাৰণটো হ’ল সিদিনা নেট-জিও(NAT GAO) চেনেলত সৌৰজগত, গ্ৰহ নক্ষত্ৰ, হাতীপতি আৰু সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মণ্ডত মানুহৰ অৱস্থিতি বিষয়ৰ এটা অনুস্থান চাই আছিলো। তাত নাচা(NASA)ৰ চন্দ্ৰ অভিযান, হাবল টেলিস্ক’প, ব্লেক হ’লৰ ৰহস্য ইত্যাদি বহু বিষয় সংক্ষেপতে অথচ মনোগ্ৰাহীকৈ ব্যাখ্যা কৰি গ’ল। মাজে মাজে বেলেগ গ্ৰহত জীৱনৰ অৱস্থিতি বিষয়টোও চুই গ’ল। এইবোৰ চালে অনুভৱ হয় আমি যেন কিমান নগন্য। আমাৰ গ্ৰহটোৱেই এটা ধূলিকণা। তাৰে ভিতৰত আমি!? হাস্যস্পদ। গণিতত ইনফিনিটি বুলি বস্তু এটাৰ কথা পঢ়িছিলো। গণিতজ্ঞসকৰ মতে ইনফিনিতি বা “অসীম” হ’ল এটা ধাৰণা। Infinity is a concept .. আৰু সেই কনচেপ্টটো কিয় দৰকাৰ হ’ল সেয়া গম পাব পাৰি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ কথা ভাবিলে।

আধ্যাত্মিক কথাৰে পাতনি মেলাৰ প্ৰধান কাৰনটো হ’ল, অনুস্থানটোত দেখুওৱাৰ মতে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত প্ৰতি চেকেণ্ডত পৃথিৱীৰ নিচিনা অলেখ অসংখ্য গ্ৰহ জন্মও হৈ আছে আৰু ধ্বংসও হৈ আছে। ব্ৰহ্মাণ্ডৰ দৃষ্টিৰে চালে পৃথিৱীৰ একো অস্তিত্তই নাই বুলিব পাৰি। এতিয়ালৈকে যে পৃথিৱীখন ধ্বংস হোৱা হোৱা নাই সেয়া মাত্ৰ আমাৰ ভাগ্য নাইবা এক দ্বৈব-সংযোগ। এনেদৰেও কব পাৰি যে সৃষ্টিৰ পৰা ধ্বংসলৈ এটা সময়সীমা থাকে আৰু মানৱ প্ৰজাতি সেই সময়সীমাৰ তুলনাত খুবেই স্বল্পজীৱি। সেয়েহে এজন মানুহৰ জীৱনকালত পৃথিৱীখন খুব বেছি সালসলনি নহয়। আৰু সেয়েহে আমি পৃথিৱীখন আৰু ইয়াৰ পাৰিপাৰ্শ্বিকতা স্থিৰ(stable) বুলি অৱচেতন মনেৰে ধৰি লও। কিন্তু প্ৰকৃততে আমি স্বল্পজীৱি আৰু সেয়েহে আমি ভাগ্যবান। … We are just lucky that we live such short lives.

বছৰ বাগৰিল

এটা বছৰৰ সমাপ্তি আৰু এটা নতুন বছৰৰ আৰম্ভণি আমি সদায়ে উদযাপন কৰি আহিছো। আপোনজনক নতুন বছৰৰ শুভেচ্ছা জনোৱাটো আজিকালি একপ্ৰকাৰ আনুষ্ঠানিকতা হৈ পৰিছে বুলি কলেও ভুল কোৱা নহয়। আনুষ্ঠানিকতা খিনি বাদ দিলেও নতুন বছৰৰ আৰম্ভণিটো সচাকৈ এক সুখকৰ সময়। পাৰ হৈ যোৱা বছৰটোৰ বেয়াখিনি পাহৰি, ভালখিনিৰ বাবে নেদেখা জনক ধন্যবাদ জনাই নতুন অধ্যায় আৰম্ভ কৰাৰ এক সুৱৰ্ণ সুযোগ হ’ল নৱবৰ্ষ।

আনুষ্ঠানিকতা বাদ দিয়াৰ বাবেই হয়তো নৱবৰ্ষৰ সতে ৰজিতা খুৱাই দিয়া কোনো আপদেট একত্ৰিস ডিচেম্বৰৰ দিনা বা এক জানুৱাৰীৰ দিনাই দিব লাগিব বুলি একো তাগিদা অনুভৱ কৰা নাছিলো। আৰু সেইবাবেই এই আপডেটটো ইমান দেৰী। যা হওক, দুহেজাৰ বিশ চনটো কোৰোণা মহামাৰী আৰু লকডাউনৰ বাবে সদায়ে আমাৰ মনত থাকিব। মানৱ সভ্যতাৰ আদিৰে পৰা বহু ৰোগে মহামাৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে যদিও কোৰোণাৰ কথা কিছু সুকীয়া। অকল কোৰোণা মহামাৰীয়েহে সমগ্ৰ বিশ্বৰ সকলো দেশকে সমানে প্ৰভাৱিত কৰিছে। তাৰোপৰি সকলো মহামাৰীৰ মাজত কোৰোণাত মৃত্যুমুখত পৰা লোকৰ সংখ্যা সকলোতকৈ বেছি। লকডাউন আন এক এনে ব্যৱস্থা যাৰ বিষয়ে আমি দুহেজাৰ বিশ চনতকৈ আগলৈকে অৱগত নাছিলো। দুহেজাৰ বিশ চনটো অকল এই দুটা বস্তুৱেই বেৰি ৰাখিছে বুলি ক’লেও ভুল কোৱা নহয়। ইয়াৰ উপৰিও বহু ঘটনা ঘটিছে দুহেজাৰ বিশ চনত। বছৰটো আৰম্ভ হৈছিল অষ্ট্ৰেলীয়াৰ বনজুইৰ সতে। তাৰ পিচত আৰম্ভ হ’ল কোৰোণাৰ তাণ্ডৱ। তাৰ মাজতে বলিউডৰ কেইবাজনো জনপ্ৰীয় অভিনেটাৰ মৃত্যুৰ খবৰে আমাক জোকাৰি গ’ল। মাজতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰতো বনজুইয়ে ধ্বংসলীলা সমাধা কৰিছে। মাজভাগত অসমৰ বানপানী আৰু কেইবাটাও উপকূলীয় ঠাইত চুনামী আৰু ঘূৰ্ণীবায়ুৱেও ধ্বংসলীলা দেখাইছে। তাৰ মাজতে বিভিন্ন উৎসৱ পাৰ্বন পাৰ হৈ গ’ল। পাৰ হৈ গ’ল এটাৰ পিচত আন এটা ঋতু। বছৰৰ শেষৰ ফালে কোৰোণাৰ নিয়ম নীতি, বাধ্যবাধকতা সমূহ লাহে লাহে শীঠিল হবলৈ ধৰিছিল। এসময়ত শাৰদীয় দুৰ্গোৎসৱত মানুহ হিল দল ভাগি ওলাই আহি প্ৰমাণ কৰিলে যে কোৰোণাৰ বাধ্যবাধকতাসমূহ মানি চলাৰ ধৈৰ্য্য আৰু কাৰো নাই। বছৰৰ শেষৰ ফালে লাহে লাহে পৰিস্থিতি প্ৰায় সাধাৰণ হৈ পৰা বুলিয়ে কব লাগিব। মানুহে দীৰ্ঘদিন ধৰি ঘৰৰ ভিতৰত সোমাই থাকি অনুভৱ কৰা বিৰক্তি দূৰ কৰিবলৈ ফুৰা চকা কৰিবলৈ ওলাই আহিল। সকলো পৰ্য্যতন স্থলীতে কেৱল মানুহ আৰু মানুহ। যেন কোৰোণা বুলি যে অত্যাধিক সোচৰা মহামাৰী এটা এই বছৰটোতেই ওলাইছিল সেয়া যেন সকলোৱে পাহৰিয়ে গৈছে।যা হওক, সংক্ষেপতে এয়াই দুহেজাৰ বিশ।

ব্যক্তিগত ভাৱে দুহেজাৰ বিশ চনটো মোৰ বাবে খুবেই স্মৰণীয়। দুহেজাৰ বিশ চনৰ ডেচেম্বৰ মাহৰ ২৪ তাৰিখে পুৱা ন বাজি চয়ত্ৰিস মিনিটত মই জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে পিতৃত্বৰ সুখ লাভ কৰো।

কুঁৱলী

কালি শীতৰ কথা লিখিছিলোহে। আজি শীতে কুঁৱলীৰ শুভ্ৰ বগা জালখনেৰে গোটেই চৌপাশ আবৰি পেলালে। পুৱাই উঠি চাৰিওফালে চাই এই দুখন ফটো তুলি থলো। এয়া ঠিক পুহমহীয়া জাৰ। কালিৰ পৰা পুহ মাহ। এয়া তাৰেই আগজাননি।

শীতৰ দিনবোৰ

শীতৰ দিনবোৰত যদিও শুষ্ক অনুভৱ এটাই আবৰি ৰাখে তথাপিও ঠাই বিশেষে কেতিয়াবা চেচুকীয়া অনুভৱ এটাও হয়। নিয়ৰে ভিজাই পেলোৱা গছৰ তল আৰু অন্যান্য যিবোৰ ঠাইত ৰ’দ নপৰে তেনে ঠাইবোৰত সেই চেচুকীয়া ভাৱটো বিদ্যমান। এফালে ধূলিয়ৰি দিনবোৰ, আবেলিবোৰ। আৰু আনফালে চেচুকীয়া পুৱাবোৰ, গধূলিবোৰ – শীতৰ এই বিচিত্ৰতাই সদায়ে মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰে আমাৰ দৰে শীতপ্ৰেমীবোৰক। পিচে যোৱা কেইবছৰমান ধৰি শীতৰ এনে বিচিত্ৰতা উপভোগ কৰাৰ পৰা সকলোৱে একপ্ৰকাৰ বঞ্চিত হব লগাই হৈছে।

যোৱা কেইবছৰমান ধৰি ডিচেম্বৰৰ আধামান পোৱালৈকে ভালদৰে ঠাণ্ডা নপৰিছিলেই। তাৰ পিচতো শীতে যেন কৃপণালি কৰা বাদ দিয়া নাছিল। প্ৰায় মাঘৰ বিহু পোৱাৰ আগে আগে হে কিছু ঠাণ্ডা পৰে। তেতিয়ালৈকে আমাৰ নিচিনা শীতপ্ৰেমী ৰাইজ বেয়াকৈয়ে আশাহত হৈছিলো। কিন্তু এইবছৰ পৰিস্থিতি সম্পূৰ্ণ ওলোটা। নবেম্বৰ মাহৰ পৰাই ঠাণ্ডা ভালকৈ পৰিছিল। ডিচেম্বৰ সোমোৱাৰ পৰা ঠাণ্ডাৰ প্ৰকোপ ভালেখিনি বাঢ়িছিল। এয়াহে প্ৰকৃত ঠাণ্ডা। বহুতে হয়তো এইবছৰ কোৰোণা মহামাৰীৰ বাবে প্ৰদূষণ আৰু গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ সমস্যাবোৰ কিছু প্ৰশমিত হোৱা বাবে ঠাণ্ডা সময়মতে অহা বুলি কব(ভাবিব) পাৰে। পিচে আমি সেইবোৰ নাজানো। মুঠৰ ওপৰত এইবছৰ শীতে হিয়া উজাৰি পৃথিৱীখনক আকোৱালি লৈছে।

শীতপ্ৰেমী আমিবোৰক নো আৰু কি লাগে? কুঁৱলীৰ শুভ্ৰ বগা মায়াজাল অত্যন্ত বেচি নহলেও দৰকাৰী খিনি আছে। নিয়ৰৰ টুপুক টাপাক শব্দ এইবাৰ খুবেই বেচি। নিয়ৰৰ শব্দ ইমানেই বেচি যে দুদিনমান মাজৰাতি সাৰ পাই বৰষুণ দিয়া বুলিয়ে ভাবিছিলো। শৈশৱৰ দেওনা পাৰ হৈ অহাৰ পিচত এনে পৰিস্থিতিৰ সম্মুখীন হোৱা মনত নপৰে। শীতৰ শুষ্কতা আৰু আৰ্দ্ৰতাৰ বিচিত্ৰতাও বহুবছৰৰ মূৰত এইবছৰ দেখিবলৈ পালো। এয়াও শৈশৱতেই শেষ দেখা। কেতিয়াবা পুৱাই টিউচনলৈ যাওতে নাইবা ঘৰৰ গৰুকেইটা পথাৰলৈ লৈ যাওতে ভৰিৰ হাৱাই চেণ্ডেল নিয়ৰে তিয়াই পেলাইছিল। ভিজি উঠা ভৰি দুখনত ধূলি-বালি বেচিকৈ লাগি ধৰিছিল। ঘৰ আহি পাও মানে ধূলি আৰু নিয়ৰৰ মিশ্ৰণটো ভৰি আৰু চেণ্ডেলৰ মাজৰ ঘৰ্ষণেৰে বোকালৈ পৰিবৰ্ত্তিত হৈছিল। এয়াই শীতৰ বিচিত্ৰতা। বাৰিষা নাই, বৰষুণ নাই, তথাপিও ভৰিত বোকা।

এনেবোৰ পাহৰিব ধৰা শীতৰ সৌন্দৰ্য্য বহু বছৰৰ মূৰত দেখিবলৈ পালো এইবছৰ। … কবলৈ গʼলে .. First time in a long time…. । আশা কৰো অনাগৰ বছৰবোৰতো শীত যেন এনেকৈয়ে থাকে।